سیاست خارجی

حمله‎ نظامی ایالات متحده‎ امریکا به ونزوئلا و بازداشت غیرقانونی رئیس‌جمهور این کشور، نیکولاس مادورو، و همسرش، از منظر حقوق بین‌الملل، به‌گونه‎ آشکار با احکام بنیادی منشور سازمان ملل متحد در تعارض قرار دارد. این اقدام نقض اصل حاکمیت دولت‌ها، اصل منع توسل به زور، اصل عدم مداخله، و همچنان تخطی از قواعد اساسی حقوق بین‌الملل بشر و حقوق بین‌الملل بشردوستانه محسوب می‌شود. بر اساس چارچوب‌های حقوقی موجود، هیچ استثنای معتبر و قابل استنادی مشاهده نمی‌شود که بتواند این اقدام نظامی را مشروع یا قابل توجیه جلوه دهد.

پاکستان به نام اسلام تأسیس شد و علماء در این زمینه نقش قابل‌توجهی ایفا کردند. با وجود آنکه پس از تشکیل پاکستان، دین به مرجع اساسی حکومت این کشور تبدیل شد و پاکستان به‌عنوان یک دولت اسلامی یا کشور مسلمانان شکل گرفت و طبعاً با ایجاد یک دولت اسلامی انتظار می‌رفت که قدرت تا حد زیادی در اختیار علماء باشد، زیرا آنان آگاهی کامل از دین داشتند و در آغاز نیز چنین بود

پاکستان د اسلام په نوم رامنځته شوی او په دې برخه کې علماوو ډېر رول اداء کړی دی. سره له دې چې د پاکستان له رامنځته کېدو وروسته دين د پاکستان د حکومت بنسټيزه مرجع وګرځېده او د پاکستان د يو اسلامي دولت او يا د مسلمانانو د هېواد په نوم رامنځته شو او طبعي ده چې د يو اسلامي دولت په رامنځته کېدو سره به د هغې په واک کې تر ډېره ملايان وي ځکه هغوی د دين په اړه پوره پوهه لري او په اوايلو کې همداسې وشول، خو د وخت په تېرېدو سره په حکومتي چارو کې د علماوو رول کم او د ملکي او پوځي حکومت رول زيات شو.

نشست تهران را می‌توان تلاش این کشور برای قرار گرفتن به‌عنوان یکی از مراجع دیپلوماسی برای مسائل و قضایای افغانستان ارزیابی کرد. ایران که از سال‎ها بدین سو در انزوا و فشارهای مهلک غرب قرار دارد از طریق چنین ابتکاری در پی آن است تا ثابت کند که هنوز از توانایی خروج از انزوا برخوردار بوده و بر قضایای منطقه‌ای تأثیر دارد.

سفر پوتین به هند در حساس‌ترین مرحله‎‎ی دگرگونی‌های استراتژیک جهانی صورت گرفت؛ مرحله‌ای که شامل جنگ اوکراین، تحریم‌های غرب، تغییرات بازار جهانی انرژی، گسترش ناتو و معادله‎‎ی جدید سیاسی اوراسیا است. این سفر فرصت مهمی برای تجدید روابط درازمدت استراتژیک میان هند و روسیه فراهم کرد و نشان داد که هر دو کشور اراده دارند در میان فشارها و بحران‌ها، همکاری دوجانبه، مستقل و متوازن خود را حفظ و تقویت کنند.

اگرچه تجارت افغانستان به مسیرهای ترانزیتی پاکستان وابسته است؛ اما در عین حال افغانستان می‌تواند با کمک دیگر کشورهای همسایه یا کشورهای منطقه که با امارت اسلامی روابط نزدیک دارند، نیازهای اقتصادی و تجاری خود را برآورده سازد. در این میان، نقش بندر چابهار و مسیر شمال یا آسیای مرکزی مهم است. بهره‌گیری از این مسیرها زمانی مؤثرتر خواهد بود که هماهنگی و تعامل میان کشورهای این حوزه و افغانستان افزایش یابد.

افغانستان و پاکستان دارای مشترکات تاریخی فراوانی هستند، اما روابط سیاسی و اقتصادی این دو کشور طی هفت دهه‎ی گذشته همواره پرتنش و خالی از اعتماد متقابل بوده است. برخلاف تفاهمنامه‌های دوجانبه و نورم‎های بین‌المللی، پاکستان همواره به بهانه‌های مختلف -به ‌ویژه در فصل صادرات میوه‌های افغانستان-  مرزهای خود را بر روی کالاهای تجارتی و ترانزیتی افغانستان بسته….

بررسی و تحلیل نشانه‌ها و الگوهای رفتاری و گفتاری کشور تاجکستان نشان می‌دهد که رویکرد و سیاست خارجی آن کشور در قبال امارت اسلامی از سیاست تقابل و تضاد به سیاست هم‌نشینی و تعامل دچار دگردیسی بنیادی شده است

روابط افغانستان و پاکستان در طول تاریخ سرشار از فراز و فرود بوده است. پاکستان در نخستین دوره‎ی حاکمیت امارت اسلامی با این نظام روابط نزدیک داشت و آن را به رسمیت شناخته بود، و پس از بازگشت دوباره امارت اسلامی به قدرت نیز چنین تصور می‌شد که روابط میان دو کشور نزدیک و نیکو خواهد بود؛ اما به دلیل مسئله‎ی تحریک طالبان پاکستان (TTP)، موضوع پناهجویان، و منازعات پیرامون خط‌فرضی دیورند، این روابط تیره شد.