طالبان

د دې تحلیل په لنډیز کې، تر ټولو مهم ټکی چې باید ټینګار یې وشي د هغه څه ترمنځ واټن دی چې امریکا او صهیونیسټ رژیم د ایراني نظام په اړه تصور کاوه او هغه څه چې دوي یې په حقیقت کې ورسره مخ وو.

اگرچه تجارت افغانستان به مسیرهای ترانزیتی پاکستان وابسته است؛ اما در عین حال افغانستان می‌تواند با کمک دیگر کشورهای همسایه یا کشورهای منطقه که با امارت اسلامی روابط نزدیک دارند، نیازهای اقتصادی و تجاری خود را برآورده سازد. در این میان، نقش بندر چابهار و مسیر شمال یا آسیای مرکزی مهم است. بهره‌گیری از این مسیرها زمانی مؤثرتر خواهد بود که هماهنگی و تعامل میان کشورهای این حوزه و افغانستان افزایش یابد.

 که څه هم د افغانستان سوداګرۍ د پاکستان په ټرانزېټې لارو تړلې ده؛ خو په ورته مهال افغانستان د سوداګرۍ په برخه کې د نورو ګاونډیو هېوادونو یا په سیمه کې د نور هغو هېوادونو چې له اسلامي امارت سره نږدې اړیکې لري، په مرسته کولای شي، خپلې اقتصادي او سوداګریزې اړتیاوې پوره کړي،

روابط افغانستان و پاکستان در طول تاریخ سرشار از فراز و فرود بوده است. پاکستان در نخستین دوره‎ی حاکمیت امارت اسلامی با این نظام روابط نزدیک داشت و آن را به رسمیت شناخته بود، و پس از بازگشت دوباره امارت اسلامی به قدرت نیز چنین تصور می‌شد که روابط میان دو کشور نزدیک و نیکو خواهد بود؛ اما به دلیل مسئله‎ی تحریک طالبان پاکستان (TTP)، موضوع پناهجویان، و منازعات پیرامون خط‌فرضی دیورند، این روابط تیره شد.

اخراج اجباری مهاجرین افغان توسط ایران نقض آشکار حقوق بین‌الملل است، به‌ویژه کنوانسیون ۱۹۵۱ درباره مهاجرین. دلایل اصلی این اخراج اجباری، نگرانی‌های امنیتی در ایران، وخامت وضعیت اقتصادی در این کشور، پنهان‌کردن ناکامی اطلاعاتی و جذب رضایت و حمایت مردم بوده است،

امریکا متحده ايالاتو وکولای شول چې د مونرو دوکتورينو په نوم د انزوا کولو ستراتیژۍ په غوره کولو سره ځان له نړیوالو شخړو څخه لرې کړي. که څه هم ټرمپ په ښکاره ډول د انزويي بهرنۍ پاليسي غوره کولو یادونه نه ده کړې، خو د هغه د کړنو او پالیسیو د محتوا له نظره، داسې ښکاري چې هغه ممکن د مونرو په څیر د انزوا کولو پالیسي غوره کړې وي. ځینې شواهد د دې فرضیې ملاتړ کوي، دوهمه فرضیه، چې ډېره عملي برېښي هغه دا ده چې، امریکا هغه وخت یو زبرځواک شو کله چې یې نړیوالتوب چلند غوره کړ.

در مجموع، سیاست‌های ترامپ نسبت به‎‎‎‎‎‎‎‎افغانستان نه تنها اورا در اهداف خویش ناموفق می‎‎‎‎سازد، بلکه بحران‌های انسانی، اقتصادی و سیاسی را در جامعه افغانی عمیق تر خواهد کرد. رویکرد دوگانه ترامپ، که از یک‌سو به‎‎‎‎‎‎‎‎دنبال عدم حضور نظامی امریکا و از سوی دیگر فشار بر امارت اسلامی و سیاسی کردن کمک‎های بشری به افغانستان ، هرگز نخواهد توانست به‎‎‎‎‎‎‎‎بحران افغانستان راه حلی مناسب پیدا کند. زیرا آینده وضعیت افغانستان وابسته به‎‎‎‎‎‎‎‎تحولات داخلی و نقش سایر قدرت‎های جهانی باقی خواهد ماند. نظر به‎‎‎‎‎‎‎‎موقعیت خاص استراتژیکی این کشور، اقدامات هیچ یک از قدرت‎های جهانی به‎‎‎‎‎‎‎‎تنهایی در این کشور کارساز نخواهد بود.